अथ मालिका पुराणम्...

टीव्ही वरी चाले 
स्वप्नांचा व्यापार
तरी ही अपार
लोकप्रिय...

वास्तवापासोनि 
घेई फारकत 
तरी बघतात 
सर्वजण...

प्रत्येक मालिका 
फरफटतात 
कारवाया ऊत 
येवोनिया...

मनोरंजनाच्या 
नावे, फालतुच्या
काळ्या करणीच्या
कथा दावि...

’क’च्या मालिकांनी
सुरवात झाली 
आणि बदलली
रूचि सारी...

स्थानिक लेखक 
आणि कलाकार
लावितात पार
या मालिका...

मूळ कथानक 
ताणोनि ताणोनि
करिती अळणी
दिग्दर्शक...

नाव असो काही
कथानक तेचि
वास्तविकतेचि
ऐसी-तैसी...

’लग्नाच्या गोष्टी’त 
’मला सासू हवी’ 
फिरवा-फिरवी
कथेमध्ये...

खलनायिकांची 
कट कारस्थाने 
रोजच बघणे
नशीबात...

एका भागामध्ये
अर्ध्या जाहिराती
बाकीची भरती 
खोगिरांची...

मोठा टीआरपी 
त्यास जाहिराती
अशी सारी नीति
आजकाल...

नागड्या देहाचा
मांडती बाजार
म्हणे ’कलाकार’
तयासि गा...

जिकडे तिकडे
’उघडा’ बाजार
तारुण्य बेजार
करावया...

प्रेक्षक बिचारे
मनोरंजनाचा
गल्लाभरू ’ठेचा’
पचविती...

भाषा व्याकरण
रसातळा नेई
पालखीचे भोई
मराठीच्या...

सुधाकर कदम

सुरेश भटांचे, मला आवडणारे एक सुंदर गीत...

फाटक्या पदरात माझ्या ...

फाटक्या पदरात माझ्या का तुझे मावेल अंबर ?

दानही करशील तू, पण मी असा आहे कलंदर !

कुंतलांनी बांधिला तू धावता बेबंद वारा

पापण्यांनी झाकिला तू एक एकाकी निखारा

सजविला विजनात माझ्या तू वसंताचा पसारा

का अशी केलीस माझी वेदना तू अधिक सुंदर ?

कुठुन मज आले अचानक हे प्रकाशाचे निमंत्रण

मी कसे सोसू अकल्पित हे सुगंधांचे समर्पण

हा कसा माझ्या पथावार रिमझिमे सुकुमार श्रावण ?

आसवांना काय सांगू सुख तुझे छळते अनावर !

मी असा दाही दिशांना वारियाने विखुरलेला 

मी असा माझ्या मनातुन नेहमीचा हरवलेला

हाय हातातून माझ्या मी कधीचा निसटलेला

अन् तरी गीतात माझ्या उमलतो आहे तुझा स्वर !

गायक-संगीतकार

सुधाकर कदम

’किती सावरावे,कसे सावरावे...’

मज जमले नाही...

गझल

भरतीच्या या सीमा रेषा आखण्यास मज जमले नाही
लाट उसळता पाय टिकवुनी थांबण्यास मज जमले नाही

अस्सल मोती आठवणींचे जपुन ठेविले हृदयामध्ये
शेवटच्या ठोक्या पावेतो पाहण्यास मज जमले नाही

गुंतागुंत अशीच चिरंतन गुंतत गुंतत गोळा होई
या बोळ्याला दूरदूरवर फेकण्यास मज जमले नाही

चुरगळलेला चंद्र मिठीशी हळूच हसतो आणि बिलगतो
दंतव्रणाच्या खुणा हव्याशा टाळण्यास मज जमले नाही

रटाळवाण्या आयुष्याला दळण्याची ही गंमत आहे
किती पाखडा तरी सुखाला चाळण्यास मज जमले नाही

सुधाकर कदम
१५.९.२०१२

आशाताईंच्या वाढदिवसानिमित्य...

गाणे हीच पूजा 

असे जिचे सूत्र 

अशी  एकमात्र 

आशाताई...

आरोहावरोह 

सूर ताल लय

द्रुत आणि ठाय

आशाताई...

शब्दांचे वैविध्य 

नेमक्या स्वरात 

सांगून जातात 

आशाताई...

खट्याळ ’स्टाईल’ 

अवखळ ढंग 

वेगळाच रंग 

आशाताई...

भूपाळीपासोनि

लावणीपर्यंत 

करिते श्रीमंत 

आशाताई...

गाण्यातली सारी

नजाकत,वर्म

म्हणजेच मर्म

आशाताई...

खटके,मुरक्या 

सरगम ताना 

तर्‍हा दावी नाना

आशाताई...

गाणे जगविते 

हास्य फुलविते 

व तृप्त करिते 

आशाताई...

माझ्या बंदिशींना

स्वर मिळो तुझे

हेचि स्वप्न माझे 

आशाताई...

सुधाकर कदम