जेव्हा मनुष्य कोणत्याही कारणामुळे का होईना,पण स्वतःचा दृष्टीकोन तपासून पाहतो आणि त्याची हडसून-खडसून चिकित्सा करतो,तेव्हाच त्यात बदल होतो...

डॉ.अल्बर्ट एलिस

जीवनाचा खेळ रंगाया हवा...

सुरेश वाडकर आणि वैशाली माडे यांनी गायिलेली दिलीप पांढरपट्टे यांची एक सुंदर गझल...

जीवनाचा खेळ रंगाया हवा

मांडलेला डाव मोडाया हवा 

काळजाचे गीत मी गाऊ कसे ?

वेदनेचा सूर लागाया हवा

याचसाठी मी न काही बोललो

जो दिला तो शब्द पाळाया हवा

जीवघेण्या त्या निरोपाच्या क्षणी

हुंदका येईल, दाबाया हवा

जिंदगी ही शाप झाली इश्वरा

मृत्युचा उःशाप तू द्याया हवा

 (महा)राष्ट्रधर्म 

माझे तुझेपण 
अवतरले की 
सारी आपुलकी
दूर जायी...

माथी भडकती 
भावना चळती 
संहाराची नीति 
स्विकारता...

कसोटीच्या क्षणी 
आक्रीत घडते 
थरकापविते 
सामान्याना...

जातीची खिंडारे 
भरता भरे ना 
तरीही राज्यांना 
भोके पाडी...

होते सामाजिक 
विभाजन जेव्हा 
एकोप्याला तेव्हा 
तडा जाते...

दूर आसामात 
हिंसाचार होता 
येथे का ’स्त्रैणता’ 
सुरू होई...?

समाज कंटक 
अफवास्त्र सोडी 
होई तोड-फोडी 
चहुकडे...

गट-तटवार 
जात-धर्म-राज्य 
यालाच सुराज्य 
म्हणावे का...?

कितीदा चुकीची 
होते हाताळणी 
तरिही ’गुळणी’ 
तोंडात का...?

पोळी भाजण्यात 
राजकीय पक्ष 
नेहमीच दक्ष
असतात...

आपापला स्वार्थ 
साधण्यासि वेगे 
पेटविती दंगे 
जागोजागी...

फुटीरतावाद 
राज्या-राज्यातला 
विवादाला साद 
घालितसे...

सर्व जनतेने 
ठेवोनि एकोपा 
भावबंध जपा 
सांगणे हे...!

जय हिंद ! जय महाराष्ट्र

सुधाकर कदम

//सुधाकरी//

ययाती...

स्पर्शून  एकदा  तू केले मला ययाती
या भग्न मंदिराशी का जोडतेस नाती ?

आता अशा घडीला मी काय बा करावे
तेजाळलेस  देहा  लावून एक ज्योती

विरता धुक्यात दोघे कोणी कुणा दिसेना
तीरावरी नभाच्या राहील फक्त दीप्ती

पांथस्थ मी असा की रस्ता फितूर ज्याला
सारेच भास नुसते चकवा जसा सभोती

माझे  न  राहिले  ते तू मागते कशाला
स्वप्नातल्या असे ह्या बिनपालखी वराती

हा पीळ आतड्याचा कोणासही न कळला
मधुपात्र हे रिकामे हातात फक्त माती

सुधाकर कदम