आवेगी पाऊस...

आवेगी पाऊस 
असा बरसला 
देहासि भिडला
धरणीच्या ...

दाहि दिशातुन 
पिसाटत आला 
भोवती घुमला 
हळुवार ...

धिंगाणा घालोनि
वेडावल्यागत 
गर्जना करित 
लोटावला ...

वाटे पावसाचे 
मलमली वस्त्र 
होवोनि विवस्त्र 
पांघरावे ...

लखलखणारी 
एक वीज रेघ 
शक्तीचे अमोघ 
रूप दावि ...

तडतडणार्‍या 
अगणित सरी 
घाट माथ्यावरी 
ताल धरी ...

नवे धबधबे 
दुधाळोनि आले 
गर्जोनि हासले 
फेसाळत ...

ओसाड मनाच्या 
खडकावरती 
नवी जीवशक्ति 
कोंभाळली ...

टंच ओल्याचिंब 
जुन्या आठवणी 
मनाच्या रिंगणी 
फेर धरी ...

सुधाकर कदम 

सुरेश वाडकर आणि वैशाली माडे यांची पहिली मराठी युगल-गझल...

                                       
                                                     काट्यांची मखमल                                                                                                                                                       
                                                    (युनिव्हर्सल म्युझिक कंपनी.)
                                                   

येता येता गेला पाऊस...

singer-SURESH WADKAR & VAISHALI MADE

lyric-DILIP PANDHARPATTE

music-SUDHAKAR KADAM.

अल्बम-काट्यांची मखमल 

(युनिव्हर्सल म्युझिक कंपनी)

(बातचित "Katyanchi Makhmal"...  on 94.3 Radio One with  MJ Suhrud —  Gazal Gandharv Sudhakar Kadam के साथ | Part V)

पहाटे पहाटे मला जाग आली...

 सुरेश भटांचे हे गीत आतापर्यंत सी.रामचंद्र,सुरेश वाडकर या दिग्गजांनी गायिले आहे.मी सुद्धा १९८० मध्ये स्वरबद्ध करून गायचा प्रयत्न केला.आवडण्याचे स्वातंत्र्य आपणास आहे...

रेशमाची रात...


रेशमाची रात 
हळूच  सरते 
नभांगण रिते 
करोनिया...


शुभ्र धुक्यातून  
उकले पहाट 
उत्साहाचे लोट 
घेवोनिया...


कासव गतीने
दिवस निघतो
उसासे टाकतो
मध्यान्हीला...


तरूवर वेली 
पेंगती उन्हात 
घेवोनि कुशीत 
गोधनाला...


उतरता ऊन्ह 
पोळलेले श्वास
सोडती निश्वास
हळूवार...


सांजवेळ येता 
क्षितिजावरती 
रंगांची  नवती 
नव्हाळते...


रात्रीची चाहूल
लागता,पेटती
समईच्या ज्योती
घरोघरी...


रेशमाची रात 
हळूच चढते 
गात्र गात्र रिते
करावया...

सुधाकर कदम

 तांबट रेषा...

भोवतालचा घोर अंध अंधार पाहुनी ना घाबरतो

लटकुन मुटकुन छ्तास तिथल्या दिवाभितासम जागत बसतो

दुर्दैवाने विरून जाता आकाशाची सीमारेषा 

झोक सावरुन,वाट धरोनी स्वप्नदेशीचा प्रवास करतो

रानामधल्या हिरव्या वाटा घेरुन येता कवटाळाया 

धावत धावत,अवखळ खळखळ,निर्झरासवे हळू सटकतो

सुख दुःखाच्या अनुभूतीचे मार्ग अचानक गरगर फिरता

पुण्याईच्या काल प्रवाही भय-अभयाचा हिशेब करतो

जरी अचानक सरून गेला आयुष्याचा घाट उतरता

मावळतीच्या पुर्वांगाला तांबट रेषा हळुच ओढतो 

Sudhakar Kadam